Η αηδονόπιτα

Ισίδωρος Ζουργός

Αισθάνομαι πως μόλις τελείωσα την ανάγνωση μιας ελεγείας… Δεν είχα διαβάσει ξανά Ισίδωρο Ζουργό και έμεινα έκπληκτη με τη λυρική γραφή του! Άραγε, υπάρχουν νέοι Έλληνες συγγραφείς πού γράφουν με αυτή τη μαεστρία; Κι όμως «Η αηδονόπιτα» με βρίσκει στην εκπνοή του 2022 (σχεδόν 14 χρόνια μετά την πρώτη της έκδοση) για να μου δείξει πως υπάρχουν αριστοτέχνες Έλληνες συγγραφείς και στις μέρες μας!

Κεντρικό πρόσωπο του μυθιστορήματος είναι ο Αμερικάνος Γκάμπριελ που, πληγωμένος και ματαιωμένος από έναν ανεκπλήρωτο έρωτα, φεύγει από τη χώρα του για να κυνηγήσει το όνειρο της ελευθερίας των Γραικών. Έχοντας αγαπήσει τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό μέσα από τις σπουδές του, συναντά έναν άλλο κόσμο στην υπόδουλη Ελλάδα. Έλληνες πεισματάρηδες, μηχανορράφους μα και πιστούς στο ιδεώδες της ανεξαρτησίας. Σταλμένος από τον ίδιο τον Ιωάννη Παπάφη, βρίσκεται στη ρημαγμένη Σαλονίκη, για να παραδώσει ένα γράμμα στον Ασημάκη Μέλιο. Στην αυλή του εμπόρου Ασημάκη, έχουν βρει καταφύγιο πολλοί ταλαίπωροι της εποχής, καθώς ο ίδιος είναι ενεργό μέλος της Φιλικής Εταιρείας. Ο γραμματέας του και θερμός υποκινητής της ελληνικής Επανάστασης, Παναγιώτης και ο καπετάνιος της Χαλκιδικής Νικήτας με τον πιστό του υπηρέτη, το Γιαννακό. Στο σπίτι αυτό υπάρχει η μοναχοκόρη του Ασημάκη εφέντη, η Λαζαρίνα, που μόλις έχει παντρευτεί το Νικήτα σε έναν γάμο – σύμφωνο επιβίωσης. Συντροφιά με την ετερόκλητη αυτή ομάδα ο Γκάμπριελ ξεκινά να διασχίζει την ελληνική επικράτεια, ο καθένας ψάχνει κάτι διαφορετικό σε αυτό το ταξίδι. Ο Γκάμπριελ βρίσκει διπλό σκοπό στη ζωή του. Να προστατεύει τη Λαζαρίνα από τους άλλους και από τις σκοτεινές της σκέψεις και να μετέχει στην ανεξαρτησία των Ρωμιών από την Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Ο Γκάμπριελ θα βρεθεί να πολεμάει με σθένος στις ντάπιες, στο Μεσολόγγι, θα διασχίσει τη Θεσσαλία και τη Ρούμελη σε έναν αγώνα επιβίωσης, θα κινδυνεύσει να χάσει τη Λαζαρίνα του, θα κινδυνεύσει να χάσει την πίστη του στον αγώνα των Γραικών και θα συναντήσει όλη την ελληνική ιστορία με τα καλά της και τα άσχημά της.

Παρόλο που από αυτό το βιβλίο περνούν πολλά ιστορικά πρόσωπα της Επανάστασης του 1821, όπως ο φίλος του Γκάμπριελ ο Νικόλαος Κασομούλης, ο Λόρδος Byron, ο Νικόλαος Στουρνάρης, ακόμα και ο Γεώργιος Καραϊσκάκης δεν το θεωρώ ένα ιστορικό μυθιστόρημα. Μεγάλο μέρος της αφήγησης του Γκάμπριελ αφιερώνεται στον έρωτά του για τη Λαζαρίνα, αλλά και ερωτικό μυθιστόρημα να το αποκαλέσει κάποιος θα μειώσει την αξία του εγχειρήματος. Η αηδονόπιτα, η πίτα του ανέφικτου ονείρου είναι αφιερωμένη στους στόχους που μας δίνουν ώθηση να συνεχίσουμε, στα ιδεώδη και στους ρομαντικούς ¨κυνηγούς¨ τους.

Μοναξιά, ας είσαι ευλογημένη, τους λυγμούς σου τους ακούει μόνο ο άνεμος.

Ισίδωρος Ζουργός

Δεν ξέρω αν έχει μεταφραστεί σε άλλες γλώσσες, στην Ελλάδα πάντως έχει αγαπηθεί όπως του αξίζει αυτό το βιβλίο. Για μένα αξίζει να μεταφραστεί και να διαβαστεί από όλους, όπως και θα μπορούσε κάλλιστα να γίνει ταινία που θα αναδείξει παγκοσμίως τον αγώνα Ελλήνων και φιλελλήνων μαχητών στο Μεσολόγγι. Ο συγγραφέας αντιμετωπίζει με σεβασμό τους χαρακτήρες που δεν έχουν τον πρωταγωνιστικό ρόλο και μέσα στην εμπόλεμη κατάσταση δημιουργεί λαϊκούς φιλόσοφους. Σε αυτό το βιβλίο ο αναγνώστης θα διαβάσει για τα ανθρώπινα και τα απλά σε μια γραφή σπουδαία.

«…Πιο μεγάλη λευτεριά απ’ το να ‘σαι χορτάτος κάθε μέρα έχει; Δεν έχει. Αν είναι εσύ και οι άλλοι οι πολεμιστάδες και οι γραμματιζούμενοι μαζί να φτιάξετε ρωμαίικο, να το φτιάξετε χορτάτο, αλλιώς δε φελάει, αφεντικό!»

Ισίδωρος Ζουργός

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: