1821

Η δημιουργία ενός έθνους – κράτους

Το να διαβάσεις Ιστορία για ψυχαγωγικούς και επιμορφωτικούς σκοπούς θεωρείται διαστροφή…

Και όχι άδικα γιατί αν θυμάμαι καλά εκείνη η Ιστορία της Β’ Λυκείου «πετσόκοβε» πολύ λαό και έκανε τους μαθητές να μισούν αυτό το μάθημα. Πρέπει να περάσουν πολλά χρόνια μετά το πέρας των Πανελληνίων εξετάσεων, να φύγεις από τη λογική του «παπαγαλιστή» και να μπορέσεις να απολαύσεις ένα βιβλίο σαν και αυτό.

Η ταπεινή μου άποψη είναι πως το εν λόγω πόνημα δεν απευθύνεται σε έναν αναγνώστη που δεν κατέχει τις βασικές πληροφορίες για την Ελληνική Επανάσταση. Γι’ αυτό και δεν κουράζει με χρονολογίες μαχών και γεγονότων. Οι συγγραφείς του βιβλίου δίνουν μία πολιτική και κοινωνική διάσταση στη μάχη των Ελλήνων για την απόκτηση εθνικής συνείδησης και τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου κράτους απαλλαγμένο από την Οθωμανική κατοχή. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι περιγραφές γεγονότων της τότε εποχής, όπως η κατασκευή πυρίτιδας στη Δημητσάνα και η προσφορά αμνοεριφίων από τους βοσκούς για τη σίτιση των μαχόμενων στην Πελοπόννησο. Επιπρόσθετα, μέσα από πολλές αναφορές σε δημοσιεύσεις και απομνημονεύματα που γράφτηκαν από τους άμεσα εμπλεκόμενους στον Αγώνα για Ανεξαρτησία αποσαφηνίζονται οι αιτίες των διαφόρων ερίδων που τελικά οδήγησαν στον εμφύλιο πόλεμο.

Οι κύριοι Βερέμης, Κολιόπουλος και Μιχαηλίδης προσπαθούν να αποδώσουν την πολυφωνία της εποχής, εκφέροντας την άποψή τους μέσω αποδείξεων και μαρτυριών.

Αυτοί, όπως ο Κοραής, ο Μαυροκορδάτος, πλείστοι πρόκριτοι της Πελοποννήσου και πολλοί άλλοι, που πίστευαν ότι η Επανάσταση είχε εκδηλωθεί πρόωρα, αλλά και πολλοί από εκείνους που είχαν επισπεύσει την εκδήλωσή της, όπως ο Παπαφλέσσας, όλοι φαίνονταν να συμφωνούν σε ένα τουλάχιστον σημείο: στην πολιτική «ανωριμότητα» των Ελλήνων.

Βερέμης Θ., Κολιόπουλος Γ., Μιχαηλίδης Ι.

Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες είναι οι αναφορές στο ρόλο της Εκκλησίας στην καθυστέρηση εξέγερσης του υπόδουλου Έθνους και στις σχέσεις των Φαναριωτών με την Υψηλή Πύλη. Εκτενείς αναφορές στην επίδραση της πτώσης του Αλή Πασά στην επιτυχή εξέγερση των Ελλήνων, μας δίνουν να καταλάβουμε πως η Επανάσταση ήρθε μέσα από μία αλληλουχία συγκυριών. Στο βιβλίο περιγράφεται, ακροθιγώς, ο ρόλος κάθε διαπρεπούς ομάδας της εποχής στην Επανάσταση και τη σύσταση του ελληνικού Κράτους. Εκτενείς αναφορές γίνονται στο στρατηγό Κολοκοτρώνη και στα αδέλφια Υψηλάντη. Το τελευταίο κεφάλαιο είναι επίσης αρκετά περιεκτικό και διαφωτιστικό για τη δράση και το όραμα του Ιωάννη Καποδίστρια. Είναι ίσως το κεφάλαιο που προκαλεί τον αναγνώστη να συνεχίσει να μελετά την Ιστορία των Ελλήνων.

Τέλος, αυτό που θα ήθελα είναι να αναφέρεται το όνομα του κάθε ενός από τους τρεις συγγραφείς στο κομμάτι που έχει προσθέσει, καθώς πολλές φορές η αλλαγή ύφους γίνεται διακριτή σα να διαβάζεις ένα ξεχωριστό βιβλίο. Εν γένει, αποτελεί ένα αξιόλογο και εμπεριστατωμένο συγγραφικό έργο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s