Πατρίδα

Πατρίδα, δύσκολη.

Πατρίδες ταλαίπωρες και απομυζητικές, ταυτόχρονα.

Όποιος γεννήθηκε κάπου στα ’80 θα θυμάται τη φράση «Βάσκοι αυτονομιστές». Πέρασαν τόσα χρόνια και ήρθε στα χέρια μου το μυθιστόρημα του Αραμπούρου. Αυτόματα πήγα πίσω στο πατρικό μου σπίτι, δεκαετία ’90, πίσω στις ειδήσεις των 8. Τα νέα για κάποια δολοφονική επίθεση στη μακρινή Ισπανία, κάπου λέει στη χώρα των Βάσκων. Την ευθύνη αναλαμβάνει η ΕΤΑ, οι Βάσκοι αυτονομιστές.

Η «Πατρίδα» είναι ένα ιστορικό μυθιστόρημα που δε χάνεται στις πολλές χρονολογίες και στις άσκοπες πληροφορίες. Ο συγγραφέας θέλει να μας μεταφέρει στη καθημερινότητα που βιώνουν άνθρωποι μέσοι. Άνθρωποι άτυχοι που τους έλαχε να γεννηθούν σε μία γη που διεκδικείται, στη λάθος χρονική στιγμή. Άνθρωποι που λαχταρούν να ζήσουν ειρηνικά, μα σκοτώνουν τους γείτονες που τους πρόσφεραν παγωτά και δώρα, όταν ήταν οι ίδιοι παιδιά. Άνθρωποι που απέταξαν από τη ζωή τους τη χαρά μετά τη δολοφονία του πατέρα τους. Η ιστορία ακολουθεί δύο οικογένειες, κάποτε φίλους, τώρα αντίπαλους σε έναν αγώνα για ανεξαρτησία μάταιο και ανώφελα αιματηρό, όπως απέδειξαν τα χρόνια που περάσαν. Από τη μία η Μπιττόρι, που μετά τη δολοφονία του άντρα της Τσάτο, δε σηκώνει ποτέ κεφάλι και από την άλλη η Μίρεν. Η σκύλα μάνα που δικαιολογεί όλες τις πράξεις του αγωνιστή γιου της Χόσε Μάρι. Που ενώ ξέρει πως ο αγαπημένος της γιος έχει αφαιρέσει ζωές ανθρώπων δεν μπορεί παρά να βάλει τον εγωισμό της ασπίδα του και να γυρίσει την πλάτη στην φίλη της.

Ξεκίνησα να το διαβάζω με μεγάλη θέρμη, αλλά στο τέλος δεν πήρα την ένταση των πρώτων σελίδων. Αυτό με απογοήτευσε λιγάκι, αλλά όπως και να ‘χει ήταν ένα όμορφο μυθιστόρημα.

Καθώς το διάβαζα, πολλές φορές σκέφτηκα ότι ξεχάσαμε τα ταραγμένα χρόνια της Ευρώπης με την ΕΤΑ, τον ΙΡΑ και τους πολέμους στα Βαλκάνια. Όλα αυτά συνέβησαν τις δεκαετίες που η χώρα μας ευημερούσε. Μετά άρχισαν τα ζοφερά χρόνια για την Ελλάδα. Και στις ειδήσεις των 8 βλέπαμε ανθρώπους να ψάχνουν φαγητό στα σκουπίδια. Μετά ήρθαν εικόνες από το μακρινό – κοντινό Ιράκ και τη Συρία, με μαυροφορεμένους να κόβουν κεφάλια και χέρια ανθρώπων. Και κάπου δεν αντέχω πια τις ειδήσεις των 8…

Πατρίδες πονεμένες. Πατρίδα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s