Fangirl

Αυτό με τις κατηγοριοποιήσεις στα βιβλία δεν το καταλαβαίνω και πολύ. Μέχρι το αστυνομική λογοτεχνία, παιδική λογοτεχνία it’s ok. Αλλά οι Αμερικάνοι το έχουν πάει σε άλλο επίπεδο… Το Fangirl, λοιπόν, θεωρείται Μυθοπλασία νεαρών ενηλίκων! Young Adult, δηλαδή. Δε θυμάμαι να έχω διαβάσει κάτι άλλο που συγκαταλέγεται σε αυτό το είδος. Η πρώτη απόπειρα μου άφησε ανάμεικτα συναισθήματα.

Η Rainbow Rowell το ξεκίνησε πολύ καλά και μου κέντρισε το ενδιαφέρον με τις δίδυμες Cath και Wren που ξεκινούν τη φοίτησή τους στο κολλέγιο. Δύο τελείως διαφορετικοί χαρακτήρες που αντιμετωπίζουν τις προκλήσεις της φοιτητικής ζωής η κάθε μία με τον τρόπο της. Μου άρεσε, επίσης, που δεν έχουν μεγαλώσει σε μία οικογένεια βγαλμένη από διαφημίσεις γνωστής μάρκας βουτύρου. Ουσιαστικά μεγαλώνουν με τον πατέρα τους, ο οποίος αντιμετωπίζει κάποια θέματα με την ψυχική του υγεία. Αυτό το κομμάτι ήταν ενδιαφέρον, καθώς αποδόθηκε χωρίς μελοδραματισμούς και «Αχ, τους καημένους». Σε αυτό παραδέχομαι τους Αμερικάνους. Είναι ακομπλεξάριστοι με τις ψυχικές ασθένειες. Η συγγραφέας εδώ περνάει και ένα πολύ καλό μήνυμα, πως ακόμα και να έχεις στο ιστορικό σου βραχυχρόνιες νοσηλείες σε ψυχιατρικές κλινικές μπορείς να συνεχίσεις κανονικά τη ζωή σου, γιατί κανείς δε θα σε απολύσει απ’ τη δουλειά! Έχουμε και το άκρως δυσλειτουργικό πρότυπο μητέρας, που πραγματικά εμφανίστηκε σαν διάττοντας αστέρας και δε δόθηκε βάθος στο χαρακτήρα. Τα υπόλοιπα αφορούν τις σχέσεις των αδελφών και της Cath με τον Levi, που έμεινε και λίγο στο to be continued…

Επειδή η πρωταγωνίστρια Cath είναι ένα κλειστό και συνεσταλμένο κορίτσι αυτό που την εκφράζει είναι να γράφει και να δημιουργεί ιστορίες για γνωστά λογοτεχνικά πρόσωπα. Γι’ αυτό το λόγο δίνονται παράλληλα τα γραπτά της στο τέλος κάθε κεφαλαίου, αλλά με τόσο μικρά γράμματα που δεν έκανα τον κόπο να χαλάσω τα όμορφα μπιρμπιλωτά μου ματάκια! Αυτό είναι παράπονο για τις εκδόσεις Macmillan. Ακόμα και οι νεαροί ενήλικες πιστεύω θα δυσκολεύονται. Εν κατακλείδι, στα συν είναι το μότο του πατέρα που λέει στην Cath για να την εμψυχώσει «Life is the horse» και πως ήταν ξεκουραστικό ως βιβλίο. Να μια νέα καλή κατηγορία! Ξεκουραστική λογοτεχνία!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s